Η γιαγιά Σοφία Ευστ. Αποσπόρη θυμάται..


(1918- – )
Μέχρι πριν λίγα χρόνια κεντούσε στη μηχανή της μοναδικά χειροτεχνήματα. Γλυκιά, ήρεμη, με στρωτό λόγο ανασύρει από τη μνήμη της την πατρική της οικογένεια, τα πεθερικά της, τον άνδρα της και τα δύσκολα χρόνια του μόχθου και της φτώχειας. Διαπιστώνει ότι τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι στήριζαν ο ένας τον άλλον και δεν υπήρχε φόβος, αγωνία και άγχος. Γλεντούσαν, και γελούσαν με την καρδιά τους γιατί είχαν ηρεμία, υπομονή και προπαντός εναπόθεταν την ελπίδα τους στο Θεό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*